گوربان: هر ثانیه ای که می میرد، بر دوش قلمم تشیع می شود تا در گورستان سپید دفترم دفن گردد. و اینجا، من «گور بان»ِ هزاران ثانيه مدفون در دل ِ واژه ها هستم... و تو فاتحه خوانی یا رهگذر یا جنازه ای سرپا که بالای گور من مدعی زیستنی؟
آقای ِ کوچکـــ :
انقدر دوستدارم دیدن صورت بچه هایی که به دوش مادرشان آویزان شده اند و دهانشان انقدر ازخنده باز می شود که آب دهانشان روی دوش مادر نقش می بندد.
مادر به جلو نگاه می کند
کودک به پشت سر
مادر اخم میکند
و کودک زبان درازی ات را هم تحویل می گیرد و می خندد
+ | یکشنبه 14 مرداد1386| 11:54 بعد از ظهر |
----------------------------------------------------------------------
دخترک ناجوان سالی را دیدم که از زشتی اش می نالید
گفتم غم مخور خدا تو را زشت آفریده است که همواره وفادار باشی
وفا خودش زیبایی است
نیست؟
+ | سه شنبه 9 مرداد1386| 11:43 بعد از ظهر |
----------------------------------------------------------------------