گاه و بیگاه که نیمه شب، خوابم از سر میپرد، چه تصویر تلخی است:

من

یک تخت دو نفره

و تنهایی تاریک یک نفره!

دیگر از همبستری با یک موبایل دورخیز کرده برای عربده کشی در چند ساعت دیگر

-          که آهای آدم کوکی، بیدار شو، روز از نو و روزی نه چندان نو ...!! –

خسته شده ام!

غرورم را خیلی دوست دارم!

به تو هیچ وقت نخواهم گفت که : جایت خالی است!

و جای من گرچه وسیع شده، اما دلم تنگ تر است از هر وقت