گوربان: هر ثانیه ای که می میرد، بر دوش قلمم تشیع می شود تا در گورستان سپید دفترم دفن گردد. و اینجا، من «گور بان»ِ هزاران ثانيه مدفون در دل ِ واژه ها هستم... و تو فاتحه خوانی یا رهگذر یا جنازه ای سرپا که بالای گور من مدعی زیستنی؟
آقای ِ کوچکـــ :
فلک، به مردم نادان دهـــد زمام مـــــــراد
تو اهل فضلی و دانش همین گناهت بس
+ | جمعه 3 آبان1387| 2:2 قبل از ظهر |
----------------------------------------------------------------------