آن صبح ابر گرفته را یادتان هست؟ همان روزی که روزش مثل شب بود. زودتر از همیشه راهی شدم بر سر کار. ابر آنقدر پایین آمده بود که دل من را هم در خود می گرفت. دل ترا هم؟ سوار تاکسی، چشمانم را دوخته بودم به بیرون، آرام آرام نفس می کشم مبادا «ها»یی کنم که ابری بر شیشه، مانع نظربازی شود...

نبسته ام به کس دل، نبســـــته کس به من دل

چو تخــــته پــاره بـــر موج رهـــا رهـــا، رهـــا من