| تبليغات | X |
گوربان: هر ثانیه ای که می میرد، بر دوش قلمم تشیع می شود تا در گورستان سپید دفترم دفن گردد. و اینجا، من «گور بان»ِ هزاران ثانيه مدفون در دل ِ واژه ها هستم... و تو فاتحه خوانی یا رهگذر یا جنازه ای سرپا که بالای گور من مدعی زیستنی؟
آقای ِ کوچکـــ :
گاه
احساس مشمئز کننده
دخترکان عهد باستان را دارم
خواستگارانی
که می بوسند
تا بدانند
دهانت بو مي دهد يا نه
دست به سرت می کشند
ببینند گری
یا مو دار
در تاريخ بنويسيد:
ما در دوران ِ
قحطی ِ
محبت های ِ بی طمع
زيسته ایم!
+ | پنجشنبه 16 خرداد1387| 7:8 بعد از ظهر |
----------------------------------------------------------------------