من

این روزها

در اندرون خویش

مشغول بلعیدن ِ

احساسی هستم

که نه از جنس شادی

نه از جنس غصه است

بلکه

یک

بـ ُـهت!

است

به بلنــ ـدای

تمام ِ عمــ ـر  ِ

سپری شده ام

گویی

تمام ِ

پیرامون ِ من

پیشتر از من

بیشتر از من

و سریعتر از من

پوست می اندازد و

تغییر می کند...

این روزها

مرا

با نامی صدا می کنند

که انگار

نام ِ من نیست

من

برای خودم

هنوز

من

هستم

من

برای دیگران

دیگر

من

نیستم

باور میکنی؟

برای نخستین بار

احساس میکنم

قلمم

با کاغذ

اصطکاک ِ سختی دارد

آنقدر که دیگر خبر از

لغزیدن ِ بی اراده ِ واژه نیست!!